Tag: autyzm

Mikroflora jelitowa i nadwrażliwości pokarmowe u dzieci z ASD

Autyzm to zaburzenie rozwojowe oraz funkcjonalne związane z pracą mózgu i układu nerwowego człowieka. Po raz pierwszy został opisany w 1943 r. przez austriacko-amerykańskiego lekarza psychiatrę Leo Kannera i początkowo był traktowany jedynie jako schorzenie o podłożu psychicznym.

Wraz z rozwojem wiedzy i procesów badawczych prowadzonych w tym kierunku zmienił się sposób postrzegania autyzmu, który obecnie klasyfikowany jest razem z podobnymi zaburzeniami neurorozwojowymi i opisywany szerzej. Autyzm jako zaburzenie neurorozwojowe, ze względu na mnogość współistniejących jednoczasowo objawów, zaliczany jest do szerokiej grupy schorzeń określanych jako ASD (spektrum zaburzeń autystycznych). U chorych występują zaburzenia w codziennym funkcjonowaniu określane jako triada autystyczna. Pojęcie to obejmuje zaburzenia rozwoju społecznego, nieprawidłowości w zakresie komunikacji, zarówno werbalnej, jak i niewerbalnej, oraz zaburzenia behawioralne. Nad częstością występowania zaburzeń ze spektrum autyzmu prowadzone są badania niemal na całym świecie.

Ich wyniki różnią się między sobą w nieznaczny sposób: np. z badań prowadzonych w Stanach Zjednoczonych wynika, że na terenie USA w 1978 r. ASD diagnozowano u jednego na 10 000 dzieci; niespełna 20 lat później liczba ta wzrosła do jednego na 250 dzieci od 3. do 10. roku życia, a już w 2007 r. – jednego na 150 dzieci w wieku 8 lat. Według danych Autism Europe z 2009 r. ok. 0,6% populacji Unii Europejskiej (czyli 5 mln osób) dotknięte jest autyzmem. Departament Zdrowia Wielkiej Brytanii tymczasem podaje najnowsze krajowe dane, z których wynika, podobnie jak w przypadku USA, że ASD zdiagnozowano u jednego na 150 dzieci. W Polsce szacuje się, że na autyzm cierpi ok. 30 000 osób (dzieci i dorosłych), ale liczba ta może być znacznie większa. Jedno jest pewne – z roku na rok liczba chorych na autyzm na całym świecie zwiększa się. Objawy zaburzeń ze spektrum autyzmu są bardzo różne i niejednoznaczne, co często utrudnia postawienie wczesnej i pewnej diagnozy.

Łukasz Sieńczewski
Absolwent dietetyki Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W trakcie studiów prowadził badania z zakresu suplementacji wybranymi środkami wspomagającymi przez osoby aktywne fizycznie. Aktualnie specjalizuje się głównie w tematyce diet eliminacyjno-rotacyjnych opracowywanych na podstawie testów nadwrażliwości pokarmowej IgE/ IgG/ IgA, w zaburzeniach mikroflory jelit i celowanej probiotykoteraii, w leczeniu żywieniowym i suplementacji u pacjentów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, miażdżycy, celiakii oraz wielu innych jednostkach chorobowych. Na co dzień zajmuje się ponadto żywieniem oraz suplementacją w chorobach autoimmunologicznych m. in. insulinooporności, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz Hashimoto. Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu probiotykoterapii oraz stosowania diet eliminacyjno-rotacyjnych w profilaktyce i leczeniu wybranych chorób. Posiada certyfikat organizacji International Fitness & Aerobic Academy poziom IV z zakresu żywienia i suplementacji w sporcie. Systematycznie poszerza swoją wiedzę uczestnicząc w licznych ogólnopolskich szkoleniach i warsztatach z zakresu dietetyki ogólnej, suplementacji w sporcie, dietetyki klinicznej, chemii w żywności oraz diet stosowanych w chorobach metabolicznych. Doświadczenie zdobywał również biorąc udział w licznych zagranicznych szkoleniach (Kanada, Wielka Brytania) z zakresu Sport Nutrition, Child Nutrition oraz Personal Nutrition.
dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Mikroflora jelitowa i nadwrażliwości pokarmowe u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu – P. Szachta, Ł. Sieńczewski

Autyzm – czy to już epidemia?

Częstość występowania zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD) oraz zespołu nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) w populacji systematycznie rośnie. Ostateczna przyczyna obu chorób nadal nie została poznana. Powstawanie zaburzeń neurorozwojowych wynika najprawdopodobniej ze współdziałania wielu czynników.

Szeroko dyskutowanym parametrem mogącym wpływać negatywnie na zachowanie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi jest nieprawidłowy rozkład glutenu, kazeiny i prawdopodobnie innych składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych enzymów trawiennych. W efekcie pewne pokarmy są nieprawidłowo rozkładane i powstają cząsteczki pokarmu o strukturze podobnej do substancji opioidowej (podobne do morfiny, heroiny etc.), tzw. egzorfiny czyli narkotyki z żywności.

Zespół jelita przesiąkliwego

U dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu oraz w zespole nadpobudliwości psychoruchowej występuje silnie zwiększona przepuszczalność bariery jelita cienkiego (zwana potocznie zespołem jelita przesiąkliwego). Tą drogą egzorfiny z pokarmu przenikają do układu krwionośnego, skąd są transportowane do ośrodkowego układu nerwowego (oś mózgowo-jelitowa). W konsekwencji spożywany pokarm negatywnie wpływa na zachowanie dziecka, zaburzając dodatkowo rozwój ośrodkowego układu nerwowego. Ponieważ nadal nie ustalono jakie substancje (oprócz glutenu i kazeiny) są przekształcane do substancji opioidopodobnych, w opisywanych jednostkach chorobowych koniecznością jest wykonanie badań na utajone alergie pokarmowe. Umożliwi to identyfikacje wszystkich pokarmów przenikających barierę jelitową, które mogą potencjalnie pogarszać zachowanie dziecka.

Obserwacje wskazują, iż u znacznej grupy dzieci z ASD i ADHD wdrożenie diety opartej na wynikach specjalistycznych badań z krwi na alergię IgG i IgA zależną prowadzi do spektakularnej poprawy zachowania i samopoczucia pacjenta.

Silne zaburzenia mikroflory jelitowej

Dodatkowo, w ADHD i ASD obserwuje się bardzo silne zaburzenia mikroflory jelitowej. Udział komponenty bakteryjnej jest szeroko dyskutowany zarówno w aspekcie jednej z przyczyn choroby, jak i czynnika pogarszającego jej przebieg. U pacjentów z chorobami neurorozwojowymi obserwuje się silny przerost bakterii patogennych (gnilnych), bakterii z rodzaju Clostridium (produkujących neurotoksyny) oraz drożdżaków z rodzaju Candida. Co więcej, rozwój zaburzeń zachowania u części pacjentów był połączony z wielokrotnym stosowaniem antybiotyków. Intensywna terapia probiotykami i prebiotykami istotnie poprawia funkcjonowanie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Wynikać to może z redukcji liczebności bytujących w jelicie mikroorganizmów produkujących toksyny wpływające negatywnie na ośrodkowy układ nerwowy. Z tego względu ocena stanu jelita: markerów zapalenia, przesiąkliwości jelitowej oraz mikroflory jelitowej i wdrożenie celowanej kuracji probiotycznej jest szczególnie zalecane w opisywanych zaburzeniach.

W przypadku ASD, ADHD oraz wszelkich zaburzeń neurorozwojowych zaleca się wykonanie:

W ramach badań oferujemy Państwu także bezpłatne konsultacje biomedyczne, z pełną interpretacją uzyskanych wyników i wytycznymi dalszego postępowania.

Zaburzenia przewodu pokarmowego i terapia żywieniowa u dzieci z ASD

Pod pojęciem spektrum autystycznego ASD (autism spectrum disorders) grupowane są jednostki chorobowe mające charakter nieprawidłowości neurorozwojowych. W obrębie tej zróżnicowanej jednostki wyróżnia się autyzm dziecięcy, autyzm atypowy, zespół Aspergera oraz nieswoiste całościowe zaburzenie rozwojowe.

Chorzy z zaburzeniami ze spektrum autyzmu wykazują nieprawidłowości w trzech płaszczyznach codziennego funkcjonowania: zachowaniu(stereotypia), komunikacji oraz interakcjach społecznych. Jest to triada zaburzeń, która w zależności od choroby występuje w różnym nasileniu, począwszy od objawów najlżejszych po silne zaburzenia funkcjonowania. U pacjentów ze spektrum autyzmu obserwuje się szereg charakterystycznych zachowań, z których najczęściej występujące to: wykonywanie powtarzających się działań, silna potrzeba stałości otoczenia, izolacja od otoczenia, agresja lub brak umiejętności nawiązywania więzi społecznych. Jednocześnie chorzy wykazują silnie rozwinięte zdolności mechanicznego zapamiętywania (tzw. ponadzmsłowi geniusze, zespół Sawanta). Autyzm najczęściej objawia się do trzeciego roku życia dziecka, częściej u chłopców, a niżeli u dziewcząt. Jest chorobą nieuleczalną, jednakże o zmiennym przebiegu. Gdy objawy pojawiają się przed ukończeniem pierwszego roku życia dziecka, mówi się o autyzmie wczesnodziecięcym, natomiast ich wystąpienie u dzieci rocznych oraz starszych to autyzm opóźniony. Jak wspomniano, w trakcie rozwoju osobniczego przebieg choroby podlega modyfikacji, a u kilkudziesięciu procent chorych pojawiają się okresy remisji. Dokładna przyczyna defektów neurologicznych leżących u podłoża choroby po dziś dzień nie została ustalona.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Zaburzenia przewodu pokarmowego i terapia