Tag: mikroflora jelitowa

Antybiotyk i co dalej? – część 2

W poprzednim wpisie omówiliśmy wpływ antybiotyku na mikroflorę jelitową i związane z tym potencjalne zagrożenia – w trakcie i po zakończeniu leczenia. Kolej na omówienie po jakie preparaty probiotyczne powinniśmy sięgać, aby możliwie w maksymalnym stopniu zapobiec dysbiozie poantybiotykowej.

Probiotyk przy antybiotyku – jaki wybrać, jak długo stosować?

Jak zaznaczono uprzednio, w trakcie stosowania antybiotyków skupmy się przede wszystkim na tym, aby nie dopuścić do przerostu potencjalnie chorobotwórczych mikroorganizmach w przewodzie pokarmowym. Najgroźniejszym z nich jest z pewnością Clostridium dificille – bakteria produkująca toksyny A i B, prowadzące w najgorszym wypadku do uszkodzenia błony śluzowej jelita i rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.

Wysoką aktywnością antagonistyczną względem C.dificille wykazują się przede wszystkim:

  • szczep Lactobacillus rhamnosus GG ATCC 53103
  • niepatogenny drożdżak Saccharmyces boulardii

Jak przyjmować probiotyki?

Z tego względu stosowanie probiotyków zawierających te właśnie drobnoustroje w trakcie stosowania antybiotyku będzie jak najbardziej celowe. I tu pojawia się bardzo często pytanie – jak przyjmować probiotyki? W tym samym czasie co antybiotyk? Po kilku godzinach?

Kwestia czasu przyjmowania probiotyku wydaje się tu kluczową – antybiotyki zabijają przecież bakterie, a probiotyk to nic innego jak żywe szczepy bakteryjne. Spróbujmy więc odpowiedzieć na to pytanie.

Probiotyki z Saccharomyces boulardii

Otóż w przypadku probiotyków opartych na Saccharomyces boulardii odpowiedź jest dosyć prosta – kolejność nie ma znaczenia. Pamiętajmy bowiem, iż mamy do czynienia z drożdżakiem, czyli grzybem. Grzyby są innymi mikroorganizmami niż bakterie, stąd nie są wrażliwe na działanie antybiotyków. Z tego względu w leczeniu grzybic stosuje się nie antybiotyki a leki przeciwgrzybicze. Możemy więc wraz z dawką antybiotyku przyjąć osłonowo opisywany probiotyk.

Probiotyki z Lactobacillus rhamnosus GG ATCC 53103

Inaczej wygląda sytuacja, gdy zdecydujemy się na osłonowe zastosowanie probiotyku zawierającego LGG. Co prawda nie ma bezpośrednich wytycznych w jakim momencie antybiotykoterapii przyjmować probiotyk oparty na szczepach bakteryjnych. Nie wiemy więc dokładnie czy probiotyk należy przyjmować wraz z antybiotykiem czy też z zachowaniem kilkugodzinnej przerwy. Natomiast biorąc pod uwagę mechanizm działania antybiotyku oraz czas jego działania w organizmie wydaje się, iż zachowanie kilkugodzinnego odstępu będzie w tej sytuacji bardziej celowe. Pamiętajmy jednocześnie, iż probiotyk należy przyjmować zawsze wraz z posiłkiem, który osłania bakterie, zwiększając szansę na ich dotarcie w odpowiednio wysokiej ilości do jelita grubego (czyli miejsca docelowego działania).

Czy jest sens stosowania probiotyku w trakcie antybiotykoterapii?

Spróbujmy obalić w tym miejscu jeszcze jeden mit. Panuje bowiem przekonanie, że stosowanie probiotyków w trakcie leczenia antybiotykiem jest bezcelowe – gdyż leki i tak „wybiją” bakterie z probiotyku. Nic bardziej mylnego! Po pierwsze przeprowadzono badania w których wykazano, iż żywe szczepy probiotyczne z rodzaju Lactobacillus i Bifidobacterium są nadal obecne w kale pacjenta przyjmującego antybiotyk. Po drugie, znaczna część preparatów probiotycznych zawiera bakterie naturalnie oporne na antybiotyki (przykładem może być chociażby mieszanka szczepów L.rhamnosus Pen, OXY, E/N).

A jak już wiemy stosowanie probiotyków jest najlepszą opcją ochrony mikroflory w trakcie antybiotykoterapii, zmniejszając istotnie ryzyko wystąpienia związanych z tym działań niepożądanych. Z tego względu każdej antybiotykoterapii bezwzględnie towarzyszyć powinien probiotyk.

Odbudowa mikroflory po antybiotykoterapii

Co natomiast robić po zakończeniu antybiotyku? Wówczas należy skupić się na kompleksowej odbudowie – jakby nie było uszkodzonej po antybiotykoterapii – mikroflorze. Warto wówczas sięgnąć już nie po monoprobiotyki (zawierające 1 typ drobnoustroju probiotycznego), a po probiotyki składające się z kilku, a nawet kilkunastu czy kilkudziesięciu bakterii probiotycznych. Tak wielokierunkowe działanie ułatwia proces odbudowy ekosystemu jelitowego i zapobiega namnażaniu szczepów potencjalnie chorobotwórczych w przewodzie pokarmowym.

Sięgajmy jednak każdorazowo po probiotyk wysokiej jakości. Półki aptek aż uginają się pod ciężarem probiotyków, z których (według obietnic reklamowych) jeden jest lepszy od drugiego.

Nie zawsze jest to niestety prawdą. Pamiętajmy, że dobry probiotyk wieloszczepowy z pewnością nie może kosztowac 10 PLN, gdyż za taką kwotę niemożliwością jest po prostu jego wyprodukowania. Cena jest tu więc pierwszym choć nie najważniejszym wskaźnikiem. Poświęćmy także kilka minut na przestudiowanie ulotki preparatu i sprawdźmy czy odpowiednio opisane są szczepy probiotyczne (nazwa rodzajowa, gatunkowa, szczepu i numer kolekcji kultury szczepowej) i czy probiotyk posiada badania naukowe potwierdzające jego działanie. Gdy znajdziemy zadowalający nas preparat probiotyczny powinniśmy go suplementować przez przynajmniej kilka tygodni od zakończenia antybiotykoterapii – aby dać czas naszym „dobrym” bakteriom jelitowym na powrót do stanu równowagi.

Jeśli jednak osłonowa probiotykoterapia nie przyniosła spodziewanych rezultatów i po zakończeniu antybiotykoterapii odczuwamy wyraźne pogorszenie formy psychicznej i fizycznej warto zainteresować się oceną mikroflory jelitowej i na tej podstawie dobrać probiotykoterapię celowaną.

Mikroflora jelitowa i nadwrażliwości pokarmowe u dzieci z ASD

Autyzm to zaburzenie rozwojowe oraz funkcjonalne związane z pracą mózgu i układu nerwowego człowieka. Po raz pierwszy został opisany w 1943 r. przez austriacko-amerykańskiego lekarza psychiatrę Leo Kannera i początkowo był traktowany jedynie jako schorzenie o podłożu psychicznym.

Wraz z rozwojem wiedzy i procesów badawczych prowadzonych w tym kierunku zmienił się sposób postrzegania autyzmu, który obecnie klasyfikowany jest razem z podobnymi zaburzeniami neurorozwojowymi i opisywany szerzej. Autyzm jako zaburzenie neurorozwojowe, ze względu na mnogość współistniejących jednoczasowo objawów, zaliczany jest do szerokiej grupy schorzeń określanych jako ASD (spektrum zaburzeń autystycznych). U chorych występują zaburzenia w codziennym funkcjonowaniu określane jako triada autystyczna. Pojęcie to obejmuje zaburzenia rozwoju społecznego, nieprawidłowości w zakresie komunikacji, zarówno werbalnej, jak i niewerbalnej, oraz zaburzenia behawioralne. Nad częstością występowania zaburzeń ze spektrum autyzmu prowadzone są badania niemal na całym świecie.

Ich wyniki różnią się między sobą w nieznaczny sposób: np. z badań prowadzonych w Stanach Zjednoczonych wynika, że na terenie USA w 1978 r. ASD diagnozowano u jednego na 10 000 dzieci; niespełna 20 lat później liczba ta wzrosła do jednego na 250 dzieci od 3. do 10. roku życia, a już w 2007 r. – jednego na 150 dzieci w wieku 8 lat. Według danych Autism Europe z 2009 r. ok. 0,6% populacji Unii Europejskiej (czyli 5 mln osób) dotknięte jest autyzmem. Departament Zdrowia Wielkiej Brytanii tymczasem podaje najnowsze krajowe dane, z których wynika, podobnie jak w przypadku USA, że ASD zdiagnozowano u jednego na 150 dzieci. W Polsce szacuje się, że na autyzm cierpi ok. 30 000 osób (dzieci i dorosłych), ale liczba ta może być znacznie większa. Jedno jest pewne – z roku na rok liczba chorych na autyzm na całym świecie zwiększa się. Objawy zaburzeń ze spektrum autyzmu są bardzo różne i niejednoznaczne, co często utrudnia postawienie wczesnej i pewnej diagnozy.

Łukasz Sieńczewski
Absolwent dietetyki Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W trakcie studiów prowadził badania z zakresu suplementacji wybranymi środkami wspomagającymi przez osoby aktywne fizycznie. Aktualnie specjalizuje się głównie w tematyce diet eliminacyjno-rotacyjnych opracowywanych na podstawie testów nadwrażliwości pokarmowej IgE/ IgG/ IgA, w zaburzeniach mikroflory jelit i celowanej probiotykoteraii, w leczeniu żywieniowym i suplementacji u pacjentów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, miażdżycy, celiakii oraz wielu innych jednostkach chorobowych. Na co dzień zajmuje się ponadto żywieniem oraz suplementacją w chorobach autoimmunologicznych m. in. insulinooporności, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz Hashimoto. Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu probiotykoterapii oraz stosowania diet eliminacyjno-rotacyjnych w profilaktyce i leczeniu wybranych chorób. Posiada certyfikat organizacji International Fitness & Aerobic Academy poziom IV z zakresu żywienia i suplementacji w sporcie. Systematycznie poszerza swoją wiedzę uczestnicząc w licznych ogólnopolskich szkoleniach i warsztatach z zakresu dietetyki ogólnej, suplementacji w sporcie, dietetyki klinicznej, chemii w żywności oraz diet stosowanych w chorobach metabolicznych. Doświadczenie zdobywał również biorąc udział w licznych zagranicznych szkoleniach (Kanada, Wielka Brytania) z zakresu Sport Nutrition, Child Nutrition oraz Personal Nutrition.
dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Mikroflora jelitowa i nadwrażliwości pokarmowe u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu – P. Szachta, Ł. Sieńczewski

Dlaczego moje dziecko ciągle choruje?

Nawracające infekcje dróg oddechowych są przede wszystkim domeną okresu wczesnego dzieciństwa, choć dotykają także osób dorosłych.

Dlaczego małe dziecko jest bardziej podatne na infekcje?

Noworodek przychodzi na świat dysponując przede wszystkim odpornością nieswoistą, przekazaną mu przez matkę w trakcie ciąży oraz w trakcie karmienia piersią. Jest to pierwsza linia ochrony przed mikroorganizmami; bakteriami i wirusami ze środowiska zewnętrznego.

U noworodków, niemowląt i małych dzieci układ odpornościowy jest jeszcze „niewytrenowany”, ponieważ przeciwciała odpornościowe nie miały okazji do kontaktu z dużą liczbą patogenów i nie wykształciły pamięci odpornościowej. Proces ten odbywa się intensywnie przez kilka pierwszych lat życia i wiąże się ze zwiększoną liczbą infekcji ze strony układu oddechowego, ucha środkowego i innych.

Problem pojawia się, gdy proces kształtowania odporności dziecka ulegnie zaburzeniu. Większość komórek układu odpornościowego (70 – 80 % komórek immunokompetentnych) zlokalizowanych jest w przewodzie pokarmowym. Od funkcjonowania tych właśnie komórek zależy sprawność układu immunologicznego, czyli szybkie i efektywne zwalczanie infekcji.

Za kształtowanie prawidłowych reakcji komórek układu immunologicznego odpowiada przede wszystkim mikroflora jelitowa. Bytujące w jelitach bakterie są pierwszymi drobnoustrojami na których „trenują” się komórki odpornościowe. Prozdrowotne bakterie w jelitach kształtują prawidłowy profil odpornościowy, zapobiegając nierównowadze limfocytów Th1: Th2 (co jest przyczyną alergii i chorób autoimmunologicznych), stymulują produkcję przeciwciał oraz redukują stan zapalny. Wpływ mikroflory na układ immunologiczny jest więc bardzo znaczący.

Rozwój nawracających infekcji

Łatwo sobie wyobrazić, że zaburzenia w składzie mikroflory jelitowej muszą skutkować pogorszeniem funkcjonowania układu immunologicznego i w efekcie rozwojem nawracających infekcji.

U dzieci rodzonych drogą cesarskiego cięcia i/ lub karmionych sztucznie mikroflora jest istotnie zaburzona. Wstępna kolonizacja jelita następuje bowiem w efekcie przejęcia bakterii z dróg rodnych matki. Mleko matki zawiera nie tylko prozdrowotne bakterie z rodzaju Bifidobacterium, lecz także czynnik bifidogenny (naturalny prebiotyk) stymulujący ekosystem jelitowy. Dzieci pozbawione obu tych czynników są najczęściej znacznie bardziej podatne na infekcje. Stosowane w ich następstwie antybiotyki jeszcze bardziej pogarszają profil mikroflory jelitowej, zubażając jednocześnie odporność.

Również w dorosłym wieku szereg czynników powoduje dysbiozę jelitową, predysponując do rozwoju nawracających infekcji. Są to nie tylko antybiotyki, ale także inne leki (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne), używki, stres i szereg innych.

Z tego względu w profilaktyce i leczeniu nawracających infekcji uwzględnić należy ocenę mikroflory jelitowej, a w razie wykazania nieprawidłowości zastosowanie celowanej suplementacji dobranymi probiotykami i prebiotykami.

Przyczyną nieprawidłowego działania układu odpornościowego może być także nadmierne jego obciążenie niepożądanymi reakcjami pokarmowymi. Nadwrażliwość IgG i IgA – zależna nieprawidłowo angażuje układ odpornościowy, który zwalcza alergizujące pokarmy, zamiast zapobiegać rozwojowi infekcji. W konsekwencji bardzo częstym objawem nadwrażliwości IgG i IgA – zależnej jest właśnie zwiększona podatność na infekcje dróg oddechowych, ucha środkowego i inne.

W przypadku nawracających infekcji dróg oddechowych zaleca się wykonanie:

FoodScreen IgG/IgA USBiotek (96 składników pokarmowych lub 112 składników pokarmowych)
MikroFloraScan

Nietolerancje pokarmowe – warsztaty dla dietetyków

NIETOLERANCJE POKARMOWE – WYZWANIE WSPÓŁCZESNEJ MEDYCYNY CZY MIT?

Warsztaty dla dietetyków, lekarzy, pielęgniarek, położnych, trenerów personalnych oraz innych profesjonalistów medycznych zainteresowanych tematyką żywienia warsztaty poprowadzą: dr Patrycja Szachta , mgr Małgorzata Drobczyńska, Łukasz Sieńczewski- dietetyk

Dietetyków, lekarzy i innych profesjonalistów medycznych zainteresowanych tematyką żywienia zapraszamy na warsztaty w których poruszymy tematykę:

  • intoksykacji organizmu,
  • funkcji mikroflory jelita,
  • nietolerancji pokarmowych i ich wpływu na zdrowie współczesnego człowieka.

Ponadto wykonamy pokazowe pobranie materiału z krwi kapilarnej na specjalistyczne paski do oznaczeń nietolerancji pokarmowych.

Plan warsztatów:

  1. Zespół cieknącego jelita – przyczyna intoksykacji organizmu.
    Zależności pomiędzy uszkodzeniem śluzówki jelita a rozwojem chorób uznawanych za cywilizacyjne. Czynniki uszkadzające ciągłość jelita, mechanizm rozwoju chorób oraz optymalne sposoby uszczelniania bariery jelitowej.
  2. Mikroflora jelitowa – klucz do zdrowia i…choroby
    Funkcje mikroflory jelita w utrzymaniu zdrowia całego organizmu. Przedstawienie czynników uszkadzających mikroflorę jelit i w konsekwencji mechanizm rozwoju chorób. Omówienie badań mikroflory jelitowej oraz dobór odpowiedniej terapii probiotykami i prebiotykami.
  3. Nietolerancje pokarmowe – plaga naszych czasów czy wielkie kłamstwo?
    Wpływ pokarmów na zdrowie współczesnego człowieka, mechanizmy rozwoju nietolerancji pokarmowej. Przedstawienie badań naukowych potwierdzających wpływ nietolerancji pokarmowej na rozwój szeregu chorób cywilizacyjnych oraz praktyczne opisy skuteczności diety eliminacyjnej u pacjentów.
  4. Wykonanie testu na nietolerancje pokarmowe w praktyce
    Pokazowe pobranie materiału (krwi kapilarnej) na specjalistyczne paski do oznaczeń nietolerancji pokarmowej.

W trakcie warsztatów istnieje możliwość wykonania testu na nietolerancję pokarmową w preferencyjnych, niższych cenach.

Czas trwania: 5 godzin, cena:100 zł

Rejestracja
Dominika Jankowska
Specjalista ds. Rozwoju Rynku i Badań Specjalistycznych
tel.: + 48 604 281 633
djankowska@www.vitaimmun.pl

Informacje podstawowe
25 września 2015 r.
czas trwania: 10:00-15:00
Cena: 100 zł (materiały szkoleniowe, certyfikat uczestnictwa, konsultacje z prelegentami, poczęstunek)
Restauracja Mio Piano – Bussines Park Toruń
Grudziądzka 110-114, 87-100 Toruń