Kategoria: Publikacje

Rola probiotyków w stymulacji układu immunologicznego u osób prowadzących wysiłkowy tryb życia

Sportowcy wysokiego wyczynu, a także osoby uprawiające sport amatorsko, znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka występowania infekcji dróg oddechowych oraz przewodu pokarmowego. Schorzenia te wpływają negatywnie na kondycję psychiczną i fi­zyczną sportowca oraz osiągane w następstwie wyniki sportowe. Uważa się, że zaburzenia mikrobioty jelitowej, szczególnie często raportowane u sportowców wyczynowych, mogą być związane ze zwiększoną podatnością na infekcje. Probiotyki i prebiotyki wydają się obiecu­jącą opcją profilaktyki i leczenia nawracających infekcji oraz innych jednostek chorobowych u sportowców.

Sportowcy wysokiego wyczynu są grupą szczególnie na­rażoną na występowanie nawracających infekcji, szczegól­nie górnych dróg oddechowych czy przewodu pokarmo­wego. Konsekwencją jest często zmniejszenie liczby dni po­święconych na treningi, co najczęściej skutkuje pogorsze­niem kondycji fizycznej i formy sportowej prezentowanej na zawodach. Niejednokrotnie opisywane infekcje przy­czyniają się do konieczności zastosowania antybiotyków, co wpływa na zaburzenie równowagi mikroflory jelitowej i powoduje następcze zmniejszenie odporności. Często ra­portowanym problemem w tej grupie jest także zespół chro­nicznego zmęczenia, jednostka chorobowa o nadal nieusta­lonej etiologii.

Przeprowadzone dotychczas badania wskazują na istot­ne znaczenie ekosystemu jelitowego w prawidłowym funk­cjonowaniu układu immunologicznego. Stosowanie probiotyków oraz prebiotyków, kultur bakterii mających na celu odbudowę zaburzonej mikrobioty jelita, wydaje się celo­wym działaniem u sportowców wysokiego wyczynu. Roz­liczne analizy wykazały efektywność szczepów probiotycznych w zmniejszaniu ryzyka infekcji oraz redukcji nasilenia zespołu chronicznego zmęczenia u sportowców wyczy­nowych.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.
Łukasz Sieńczewski
Absolwent dietetyki Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W trakcie studiów prowadził badania z zakresu suplementacji wybranymi środkami wspomagającymi przez osoby aktywne fizycznie. Aktualnie specjalizuje się głównie w tematyce diet eliminacyjno-rotacyjnych opracowywanych na podstawie testów nadwrażliwości pokarmowej IgE/ IgG/ IgA, w zaburzeniach mikroflory jelit i celowanej probiotykoteraii, w leczeniu żywieniowym i suplementacji u pacjentów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, miażdżycy, celiakii oraz wielu innych jednostkach chorobowych. Na co dzień zajmuje się ponadto żywieniem oraz suplementacją w chorobach autoimmunologicznych m. in. insulinooporności, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz Hashimoto. Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu probiotykoterapii oraz stosowania diet eliminacjyno-rotacyjnych w profilaktyce i leczeniu wybranych chorób. Posiada certyfikat organizacji International Fitness & Aerobic Academy poziom IV z zakresu żywienia i suplementacji w sporcie. Systematycznie poszerza swoją wiedzę uczestnicząc w licznych ogólnopolskich szkoleniach i warsztatach z zakresu dietetyki ogólnej, suplementacji w sporcie, dietetyki klinicznej, chemii w żywności oraz diet stosowanych w chorobach metabolicznych. Doświadczenie zdobywał również biorąc udział w licznych zagranicznych szkoleniach (Kanada, Wielka Brytania) z zakresu Sport Nutrition, Child Nutrition oraz Personal Nutrition.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Rola probiotyków w stymulacji układu immunologicznego i ochronie przed infekcjami

Markery nieswoistych chorób zapalnych jelit

Nieswoiste zapalenia jelit (NZJ) to jednostki chorobowe o nadal nieustalonej etiologii. Uważa się, że za ich wystąpienie odpowiadać może czynnik mikrobiologiczny, defekt genetyczny lub immunologiczny pacjenta. Postuluje się również współudział wymienionych parametrów w rozwoju choroby. Sprawą kluczową dla prawidłowo prowadzonej terapii jest odpowiednio wczesne i trafne postawienie diagnozy.

Diagnoza choroby opiera się przede wszystkim na połączeniu badań endoskopowych, radiologicznych, histopatologicznych i laboratoryjnych z kliniczną oceną pacjenta. Z uwagi na przewlekły charakter NZJ konieczne jest ponadto systematyczne kontrolowanie aktywności procesu zapalnego. Inwazyjność badań i konieczność wielokrotnego ich powtarzania skłania ku poszukiwaniom nowych, nieobciążających chorego i wystarczająco skutecznych parametrów diagnostycznych. Przyszłościowe, zarówno w aspekcie diagnostyki jak i monitoringu NZJ, wydają się być markery stanu zapalnego.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Markery nieswoistych chorób zapalnych jelit

Rola alergii pokarmowej IgG-zależnej w patogenezie zmian skórnych

Częstość występowania chorób alergicznych systematycznie rośnie. Manifestacją alergii może być atopowe zapalenie skóry, szczególnie często diagnozowane w populacji pediatrycznej.

Atopowe zapalenie skóry jest jednostką uwarunkowaną genetycznie, niemniej jednak czynniki środowiskowe odgrywają istotną rolę w aktywacji/modyfikacji przebiegu choroby. U części pacjentów obserwuje się powiązania pomiędzy alergią IgE-zależną (najczęściej pokarmową) a wypryskiem atopowym. Standardem leczenia u tego typu pacjentów, obok farmakoterapii i leczenia miejscowego, jest dieta eliminacyjna. Coraz większa liczba doniesień naukowych wskazuje jednak, iż istotnym czynnikiem, mogącym nasilać istniejące zmiany atopowe, jest nadwrażliwość pokarmowa IgG-zależna, zwana także alergią IgG-zależną (typu III).

Wykonanie specjalistycznych testów z krwi i wdrożenie odpowiedniej diety eliminacyjnej na podstawie uzyskanych wyników przyczynia się niejednokrotnie do znacznego złagodzenia zmian skórnych u pacjentów chorujących na atopowe zapalenie skóry czy przewlekłą pokrzywkę. Celem niniejszej pracy jest prezentacja mechanizmu rozwoju alergii pokarmowej IgG-zależnej i doniesień naukowych odnośnie do jej znaczenia w chorobach skóry i innych jednostkach chorobowych.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Rola alergii pokarmowej IgG-zależnej

 

Alergia pokarmowa IgG zależna i jej rola w wybranych jednostkach chorobowych

Według Białej księgi alergii z 2011 roku choroby alergiczne dotykają ok. 30–40% populacji. Alergia pokarmowa występuje na drodze reakcji immunologicznej IgE-zależnej lub IgE-niezależnej. Reakcją o podłożu IgE-niezależnym jest reakcja typu 2, 3 i 4 (według Gella i Coombsa). Typ III alergii IgE-niezależnej związany jest z produkcją przeciwciał w klasie IgG.

Jest to tzw. alergia pokarmowa IgG-zależna. Częstość występowania alergii pokarmowej IgE-zależnej wynosi około 6–8% w grupie dzieci i 3–4% w grupie młodzieży, podczas gdy w grupie osób dorosłych stanowi 1–3%. Częstość występowania alergii pokarmowej IgG-zależnej w populacji badana była dotychczas zaledwie w jednej analizie.

Według badania Audit of the York Nutritional Laboratory Survey, alergia IgG-zależna dotyka około 45% populacji USA i Europy, dwukrotnie częściej występując u kobiet niż u mężczyzn. Należy jednak zaznaczyć, że ostateczne ustalenie częstotliwości występowania alergii opóźnionej wymaga przeprowadzenia dalszych, potwierdzających analiz. Według ustaleń Światowej Organizacji Alergii (World Allergy Organization; WAO) oraz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), uprzednio stosowane pojęcie alergia pokarmowa (IgE-zależna i IgE-niezależna) zastąpić należy terminem nadwrażliwości alergicznej, z zaznaczeniem, że reakcje o podłożu IgE-niezależnym należy określać terminem ,,nadwrażliwość pokarmowa niealergiczna’’.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Alergia pokarmowa IgG zależna i jej rola w wybranych jednostkach chorobowych