Kategoria: Publikacje

Twardy gluten do zgryzienia

Zapraszamy do lektury artykułu o glutenie w Men’s Health. Komentuje dr Patrycja Szachta Centrum Medyczne VitaImmun w Poznaniu.

Czy to jest dowód na to, że można jeść gluten bez obaw i ograniczeń? Niekoniecz­nie. „Jest sporo wiarygodnych badań, które wskazuję, że może on min.powodować stany zapalne w organizmie, czy niszczyć szczel­ność jelit. Zjawisko nadwrażliwości na gluten nie jest jeszcze dobrze zbadane, ale nie zna­czy to, że jest ona wymysłem”- przekonuje dr Patrycja Szachta z Centrum Medycznego Vitaimmun. Dodaje, że wskazaniem do sto­sowania diety bezglutenowej są tylko specjalistyczne badania, które pozwalają wykryć celiakię, alergię czy wspomnianą nadwrażli­wość. Bez ich wyników całkowita rezygnacja z glutenu nie jest rozsądnym rozwiązaniem – przypisywane mu objawy mogą przecież wywoływać zupełnie inne składniki jedzenia, np. laktoza.

Gluten2

Historia badań nad probiotykami

Dobroczynny wpływ określonych grup bakterii znany jest od „ dawien dawna”. Już Pliniusz starszy w 96 p.n.e. podkreślał prozdrowotne właściwości fermentowanych napojów mlecznych i zalecał ich spożywanie rekonwalescentom, pacjentom cierpiącym na zaburzenia żołądkowo – jelitowe oraz dzieciom.

Zjawiskiem probiozy i interakcji między bakteriami zainteresowali się Pasteur i Jaubert, którzy w roku 1877 opisali występowanie antagonizmu między wybranymi szczepami bakteryjnymi.

Znacząca rolę w badaniach nad szczepami probiotycznymi odegrali również nasi rodacy. Już w 1899 pediatra i neurolog, profesor Brudziński podjął próby leczenia zaburzeń żołądkowo – jelitowych o podłożu infekcyjnym wywołanych przez Proteus vulgaris u niemowląt za pomocą bakterii kwasu mlekowego występujących w serwatce (Brudziński J.: O występowaniu Bac. proteus vulgaris w stolcach niemowląt; próba leczenia przez podawanie hodowli bakteryjnych, Przegl Lek 1889, 48, 651–3). Profesor Brudziński najszerzej znany jest z opisu nowego objawu zapalenia mózgowo – rdzeniowego tzw. objaw Brudzińskiego. Brudziński badał też rolę Proteus vulgaris (patogennej flory) w etiologii nieżytu żołądkowo- jelitowego. Przebadał znaczną ilość próbek stolca od dzieci na obecność tego drobnoustroju i powiązał jego występowanie z obecnością stolców cuchnących, zbitych i gliniastych oddawanych w trakcie defekacji przez niemowlęta karmione sztucznie. Przeprowadził więc eksperyment. Postanowił usunąć Proteus z przewodu pokarmowego poprzez podaż dużych ilości laktozy i karmienie niemowląt żywymi kulturami Bacillus lactis aerogenes. Zbadano 18 chorych niemowląt, a 6 poddano eksperymentalnej terapii. Serwatkę wyjałowioną rozlewano do probówek i ponownie wyjałowiono. Do porcji w probówce dodawano 24-godz. hodowlę „Bacillus lactis aerogenes’ i podawano niemowlętom wraz z pokarmem:(> 3 probówki/dziennie).

Wprowadzając do jelit dziecka bakterie niechorobotwórcze, fizjologicznie przebywające w przewodzie pokarmowym – chcemy zniszczyć odmianę bakterii (Proteus vulgaris), obcą i szkodliwą dla tego przewodu. Jednym słowem – w walce o byt bakterii chcemy wesprzeć odmianę nieszkodliwą, korzystną dla przewodu pokarmowego. Działanie Bacillus lactis aerogenem wytwarza z cukru kwas, który przeszkadza w rozwoju Proteusa.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Historia badań nad probiotykami

Rola probiotyków w stymulacji układu immunologicznego u osób prowadzących wysiłkowy tryb życia

Sportowcy wysokiego wyczynu, a także osoby uprawiające sport amatorsko, znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka występowania infekcji dróg oddechowych oraz przewodu pokarmowego. Schorzenia te wpływają negatywnie na kondycję psychiczną i fi­zyczną sportowca oraz osiągane w następstwie wyniki sportowe. Uważa się, że zaburzenia mikrobioty jelitowej, szczególnie często raportowane u sportowców wyczynowych, mogą być związane ze zwiększoną podatnością na infekcje. Probiotyki i prebiotyki wydają się obiecu­jącą opcją profilaktyki i leczenia nawracających infekcji oraz innych jednostek chorobowych u sportowców.

Sportowcy wysokiego wyczynu są grupą szczególnie na­rażoną na występowanie nawracających infekcji, szczegól­nie górnych dróg oddechowych czy przewodu pokarmo­wego. Konsekwencją jest często zmniejszenie liczby dni po­święconych na treningi, co najczęściej skutkuje pogorsze­niem kondycji fizycznej i formy sportowej prezentowanej na zawodach. Niejednokrotnie opisywane infekcje przy­czyniają się do konieczności zastosowania antybiotyków, co wpływa na zaburzenie równowagi mikroflory jelitowej i powoduje następcze zmniejszenie odporności. Często ra­portowanym problemem w tej grupie jest także zespół chro­nicznego zmęczenia, jednostka chorobowa o nadal nieusta­lonej etiologii.

Przeprowadzone dotychczas badania wskazują na istot­ne znaczenie ekosystemu jelitowego w prawidłowym funk­cjonowaniu układu immunologicznego. Stosowanie probiotyków oraz prebiotyków, kultur bakterii mających na celu odbudowę zaburzonej mikrobioty jelita, wydaje się celo­wym działaniem u sportowców wysokiego wyczynu. Roz­liczne analizy wykazały efektywność szczepów probiotycznych w zmniejszaniu ryzyka infekcji oraz redukcji nasilenia zespołu chronicznego zmęczenia u sportowców wyczy­nowych.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.
Łukasz Sieńczewski
Absolwent dietetyki Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. W trakcie studiów prowadził badania z zakresu suplementacji wybranymi środkami wspomagającymi przez osoby aktywne fizycznie. Aktualnie specjalizuje się głównie w tematyce diet eliminacyjno-rotacyjnych opracowywanych na podstawie testów nadwrażliwości pokarmowej IgE/ IgG/ IgA, w zaburzeniach mikroflory jelit i celowanej probiotykoteraii, w leczeniu żywieniowym i suplementacji u pacjentów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, miażdżycy, celiakii oraz wielu innych jednostkach chorobowych. Na co dzień zajmuje się ponadto żywieniem oraz suplementacją w chorobach autoimmunologicznych m. in. insulinooporności, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz Hashimoto. Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu probiotykoterapii oraz stosowania diet eliminacjyno-rotacyjnych w profilaktyce i leczeniu wybranych chorób. Posiada certyfikat organizacji International Fitness & Aerobic Academy poziom IV z zakresu żywienia i suplementacji w sporcie. Systematycznie poszerza swoją wiedzę uczestnicząc w licznych ogólnopolskich szkoleniach i warsztatach z zakresu dietetyki ogólnej, suplementacji w sporcie, dietetyki klinicznej, chemii w żywności oraz diet stosowanych w chorobach metabolicznych. Doświadczenie zdobywał również biorąc udział w licznych zagranicznych szkoleniach (Kanada, Wielka Brytania) z zakresu Sport Nutrition, Child Nutrition oraz Personal Nutrition.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Rola probiotyków w stymulacji układu immunologicznego i ochronie przed infekcjami

Markery nieswoistych chorób zapalnych jelit

Nieswoiste zapalenia jelit (NZJ) to jednostki chorobowe o nadal nieustalonej etiologii. Uważa się, że za ich wystąpienie odpowiadać może czynnik mikrobiologiczny, defekt genetyczny lub immunologiczny pacjenta. Postuluje się również współudział wymienionych parametrów w rozwoju choroby. Sprawą kluczową dla prawidłowo prowadzonej terapii jest odpowiednio wczesne i trafne postawienie diagnozy.

Diagnoza choroby opiera się przede wszystkim na połączeniu badań endoskopowych, radiologicznych, histopatologicznych i laboratoryjnych z kliniczną oceną pacjenta. Z uwagi na przewlekły charakter NZJ konieczne jest ponadto systematyczne kontrolowanie aktywności procesu zapalnego. Inwazyjność badań i konieczność wielokrotnego ich powtarzania skłania ku poszukiwaniom nowych, nieobciążających chorego i wystarczająco skutecznych parametrów diagnostycznych. Przyszłościowe, zarówno w aspekcie diagnostyki jak i monitoringu NZJ, wydają się być markery stanu zapalnego.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Markery nieswoistych chorób zapalnych jelit