Kategoria: Publikacje

Powiązania pomiędzy stanem zdrowia psychicznego a dietą

Przewód pokarmowy i zachodzące w nim procesy mają olbrzymi wpływ na nasz nastrój i samopoczucie. Coraz częściej mówi się więc o nowej gałęzi medycyny, zwanej neurogastrologią. Nie bez powodu jelita nazywane są drugim mózgiem, a wyniki przeprowadzonych badań naukowych potwierdzają ścisły związek pomiędzy funkcjonowaniem układu nerwowego i przewodu pokarmowego.

Bezpośrednie połączenie jelit z ośrodkowym układem nerwowym stanowi nerw błędny wchodzący w skład tzw. osi jelitowo-mózgowej – ang. brain-gut axis. W obrębie opisywanej osi ma miejsce dwukierunkowa komunikacja – innymi słowy mózg oddziałuje na jelita, a jelita oddziałują na mózg. Zaznaczyć należy, iż większość sygnałów (ok. 90%) przebiega od jelita do mózgu, natomiast w drugą stronę jest to jedynie ok. 10% impulsów nerwowych. Innymi słowy ośrodkowy układ nerwowy każdego dnia otrzymuje niesamowitą liczbę informacji płynących z naszych jelit.

dr hab. n. med. Hanna Karakuła-Juchnowicz
Uniwersytet Medyczny w Lublinie,
I Klinika Psychiatrii, Psychoterapii i Wczesnej Interwencji
Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Stan zdrowia psychicznego a dieta

Probiotyki sposób na młodość?

Nie ma przesady w stwierdzeniu że większość naszej odporności pochodzi z jelita. To tam właśnie znajduje się aż 70% komórek naszego układu odpornościowego. Niezmiernie istotne jest więc aby ten system nieustannie wzmacniać.

Możemy mieć w tym czynny udział poprzez spożywanie odpowiednich produktów zwanych probiotykami. Czym tak naprawdę są probiotyki? Probiotyki to żywe szczepy bakterii, które wywierają korzystny wpływ na zdrowie, jeżeli podawane są w odpowiednich ilościach. Ich pozytywny wpływ na nasz organizm został potwierdzony w licznych badaniach. Większość bakterii probiotycznych pochodzi od szczepów naturalnie kolonizujących ludzki przewód pokarmowy. Dzięki temu charakteryzują się podobnymi do nich właściwościami.

Fakt ten jest wysoce istotny, gdyż nasze własne bakterie jelitowe dzięki wydzielaniu określonych substancji korzystnie wpływają na układ odpornościowy przewodu pokarmowego. To nie jedyna ich rola. Ich obecność zmniejsza również naszą podatność na szkodliwe działanie bakterii chorobotwórczych oraz wirusów. Szczepy bakterii jelitowych eliminują bowiem groźne mikroby za pomocą wytwarzanych przez siebie substancji bakteriostatycznych i bakteriobójczych.

Odpowiednia ilość bakterii w przewodzie pokarmowym tworzy specyficzny film na powierzchni nabłonka, dzięki czemu jelito zostaje uszczelnione. Ta ochrona ma wielkie znaczenie profilaktyczne – uszczelniony nabłonek hamuje przenikanie zarówno mikrobów jak i substancji alergizujących. Co więcej, prozdrowotne bakterie produkują niezbędne dla zdrowia i urody witaminy (B1, B2, B12, K) i substancje odżywiające nabłonek jelitowy.

Rola mikroflory jelitowej w podtrzymaniu odporności i dobrego funkcjonowania ludzkiego organizmu jest więc ogromna. Choćby najmniejsze naruszenie równowagi tego delikatnego ekosystemu odbija się niekorzystnie na całym organizmie. Tu z pomocą mogą przyjść probiotyki.

Dr n. biol. med. Patrycja Szachta
Stopień doktora nauk biologicznych uzyskała w trakcie studiów doktoranckich w Klinice Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
Autorka licznych publikacji medycznych w czasopismach polskich i zagranicznych oraz rozdziałów w monografiach naukowych. Dyrektor ds. naukowych w Centrum Medycznym Vitaimmun. Posiada wieloletnie praktyczne i teoretyczne doświadczenie z zakresu utajonych nadwrażliwości pokarmowych oraz zaburzeń mikroflory jelitowej.

Pełna publikacja dostępna poniżej:

Probiotyki sposób na młodość

Czy moje jelito „cieknie”’? Zespół przesiąkliwego jelita i metody jego identyfikacji

Zespół przesiąkliwego jelita zwany inaczej LGS (ang. leaky gut syndrome) jest to coraz częściej raportowaną jednostką chorobową. Zwiększona przesiąkliwość jelitowa wynika z uszkodzenia śluzówki jelita w wyniku zadziałania szeregu czynników środowiskowych.

Zaburzenia wynikające z zespołu nieszczelnego jelita rozpoczynają się od przewlekłego stanu zapalnego i podrażnienia śluzówki jelita. Z czasem przewlekle podrażniona bariera jelitowa słabnie i traci swoją zdolność do selektywnego przepuszczania jedynie określonych substancji do układu krwionośnego. Przestrzenie międzykomórkowe powiększają się, umożliwiając przenikanie do krwi toksyn, większych molekuł i niestrawionych składników pokarmowych, które w stanie homeostazy nie penetrowałyby do krwioobiegu.

Przenikanie do układu krwionośnego toksyn, antygenów bakteryjnych czy niestrawione cząstek pokarmowych prowadzi w konsekwencji do przewlekłej aktywacji układu immunologicznego.

Z tego względu ważnym elementem diagnostyki jelit, jest ocena przesiąkliwości jelitowej, którą można wykonać na podstawie oznaczenia zonuliny w kale.
Zonulina jest białkiem ścisłych połączeń pomiędzy komórkami nabłonka jelita cienkiego (enterocytami). Jej rolą jest modulowanie przepuszczalności bariery jelitowej. Wzrost poziomu zonuliny w kale uznawany jest za marker rozszczelnienia bariery jelita, a jego wysoki poziom stanowi sygnał alarmujący zniesieniu ciągłości tej bariery.

Podwyższony poziom zonuliny w kale obserwowany jest u pacjentów z:

  • aktywną chorobą trzewną (celiakia),
  • cukrzycą typu 1,
  • reumatoidalnym zapaleniem stawów,
  • stwardnieniem rozsianym,
  • innymi chorobami autoimmunologicznymi

Ocenę przesiąkliwości jelitowej można zrealizować wykonując badanie Microflora SCAN PLUS lub Jelito PLUS, co stanowi podstawę nieinwazyjnej diagnostyki jelit.

Nie czekaj – nie pozwól aby Twoje jelito „przeciekało”!

Markery stanu zapalnego

MARKERY STANU ZAPALNEGO – NIEINWAZYJNE BADANIE PRZEWODU POKARMOWEGO

Udokumentowanie roli procesu zapalnego w rozwoju zmian nowotworowych, diagnozowaniu polipów, gruczolaków czy nieswoistych chorób zapalnych jelit (choroba Leśniowskiego- Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego), zwróciło uwagę na markery stanu zapalnego. Wśród najistotniejszych, dających pogląd na rozwój procesu chorobowego w obrębie dolnego odcina układu pokarmowego wyróżnić należy M2-PK czyli dimerową formę kinazy pirogronianowej guza, krew utajoną w kale (Hb) oraz kalprotektynę.

Dimerowa forma kinazy pirogronianowej guza czyli M2-PK jest jednym z najczęściej wykorzystywanych markerów w diagnostyce nowotworów przewodu pokarmowego a zwłaszcza raka jelita grubego. Analiza opiera się na metodzie immunoenzymatycznej ELISA, z wykorzystaniem dwóch wysoko swoistych przeciwciał. M2-PK może być oznaczany zarówno w osoczu jak i w kale gdzie czułość diagnozowania wynosi 68-91% a swoistość od 79 do 100% . M2-PK zważając, że nie wszystkie nowotwory i gruczolaki krwawią, umożliwia wykrycie zmian w obrębie układu pokarmowego niezależnie od tego procesu. Trafnym uzupełnieniem markera M2-PK jest oznaczenie krwi utajonej w kale (Hb), dzięki czemu możliwa jest detekcja zmian krwawiących jak i zachodzących bez tego procesu. Dodatni wynik badania w kierunku M2-PK i/lub krew utajoną w kale (Hb) może wykazywać na obecność toczącego się procesu chorobowego w przewodzie pokarmowym. Istotna jest również możliwość monitorowania aktywności choroby u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit.

Kalprotektyna jest białkiem fazy ostrej, wiążącym wapń oraz cynk, produkowanym i wydzielanym głównie przez leukocyty. Podwyższony poziom kalprotektyny stanowi wartość w diagnostyce: nieswoistych chorób zapalnych jelit (choroba Leśniowskiego – Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego), choroby nowotworowej jelita, marskości wątroby oraz ostrego zapalenia trzustki. Marker umożliwia nieinwazyjny monitoring aktywności choroby i odpowiedzi na leczenie u pacjentów z nieswoistą chorobą zapalną jelit. Umożliwia także nieinwazyjne różnicowanie nieswoistych chorób zapalnych jelit (w których wartość kalprotektyny jest podwyższona) od zespołu nadwrażliwego jelita gdzie opisywany marker najczęściej jest w normie.

Oznaczenie opisanych markerów stanu zapalnego zrealizować można w badaniu MicroFloraScanPLUS jak i JelitoPLUS. W badaniu MicrofloraScanPLUS oprócz markerów stanu zapalnego oznaczone zostaną również bakterie wskaźnikowe i grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida, co umożliwi przygotowanie celowanej i skutecznej probiotykoterapii.

Nie czekaj – zamów opakowanie do pobrania już teraz!